teu tempo não acabou
tua porta não abriu,
tua primavera não chegou.
Bate e bate mais forte
por todas as portas que passar,
sem medo de errar,
se tem morador e tristezas por lá,
chama para fora,
onde tem sempre sol a brilhar.
Vai meu coração
canta sem medo ninguém vai se importar,
se a estrada for deserta,
se tiver alguém já vale o teu cantar.
Se nada fizer
e ficar na tua jaula,
morrerá igualmente como
tu trabalhas noite e dia,
não te importes de trabalhar eternamente.
quinta-feira, 14 de julho de 2011
Assinar:
Postar comentários (Atom)
O estranho
Aquele que me é estranho Me são estranhas suas lágrimas. Até posso vê-lo como uma rosa que se orvalha. Não entendo sua dor nem do coração n...
-
A minhoca não arreda o pé da terra bailarina clássica, de música inaudível entranhada na sua alma de puro barro. Dança, salta, não tira o...
-
De sterren, in de stilte dag, de sterren zingen. De maan giet licht en betovert. Het licht dat van ons houdt. In de stilte van de tijd, ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário