O tempo não tem idade,
Não tem tempo
é uma advento sem inventoquem não o inventou
Maria Melo poemas sem fronteiras
O tempo não tem idade,
Não tem tempo
é uma advento sem inventoΤα αστέρια
Στη σιωπή της μέρας
Τα αστέρια τραγουδούν
Το Φεγγάρι χύνεται
Το Φως που μαγεύει
Το φως που μας αγαπά.
Στη σιωπή του χρόνου
οι ψυχές συναντιούνται
Σε σκέψεις
Αυτές πλέκονται μεταξύ τους
Η γυναίκα που ονειρεύεται
Η μέρα ξημερώνει
Αυτή ξυπνά
Το όνειρο ξεχνιέται.
Στη διακριτικότητα του χρόνου
Η αγάπη κοιμάται
Αλλά το φεγγάρι χύνει
Φως στο παράθυρο
Η αγάπη σου ποτέ
δε θα φτάσει στα χέρια μου
χωρίς πρώτα να ξεχειλίσει
από την καρδιά της.
Δεν με νοιάζει ο χρόνος
Καλλιεργώ με απόλυτη υπομονή
αυτό που επιθυμώ και σκέφτομαι
και περιμένω γιατί ξέρω ότι δεν υπάρχει
τίποτα πιο τέλειο μετά το χειμώνα
παρά η άνοιξη..
Observação. Falta correção.
Las estrellas
En el silencio del día
Las estrellas cantan
La Luna se derrama
La Luz que encanta
La luz que nos ama.
En el silencio del tiempo
las almas se encuentran
En pensamientos
Ellas se entrelazan
La mujer que sueña
el día amanece
Ella despierta
el sueño olvida.
En la discreción del tiempo
el amor duerme
Pero la luna derrama
luz en la ventana
Tu amor jamás
me llegará a las manos
sin antes desbordar
desde su corazón.
No me importa el tiempo
Cultivo con absoluta paciencia
aquello que deseo y pienso
y espero porque sé que no existe
cosa más perfecta después del invierno
que la primavera..
Na calada do dia
As estrelas cantam
A Lua se derrama
A Luz que encanta
A luz que nos ama.
Na calada do tempo
as almas se encontram
Em pensamentos
Elas se entranham
A mulher que sonha
o dia amanhece
Ela acorda
o sonho esquece.
Na surdina do tempo
o amor adormece
Mas a lua derrama
luz na janela
O amor jamais
me chegará as mãos
sem antes transbordar
do seu coração.
Não ligo para o tempo
Cultivo com absoluta paciência
aquilo que desejo que quero
e espero porque não existe
coisa mais perfeita depois do inverno
do que a primavera..
Sí, murió, se acabó...
El tiempo en que tú
podrías haber hecho
y no hiciste.
Nadie, de ti, va a querer nada más
No hiciste. No ofreciste
No diste y no recibiste.
Olvida todo lo que dije
sobre la eternidad,
sobre lo efímero es que ahora,
yo discurro.
No importa cuánto tiempo
tuvieras en el pasado,
No importa cuánto tiempo
vayas a tener en el futuro.
Pero es ahora con este sol caliente
en tu cabeza,
esta interminable labor
antes de que olvides
o que recuerdes
que vas a perder la lucha...
Ofrece tu amor,
como puedas,
no necesita que sea en la cruz
ni en la montaña de Mahoma.
Es el amor que tengas...
Y si nadie lo quiere,
el amor siempre es todo tuyo,
espárcelo como te convenga.
Sim, morreu acabou...
O tempo em que você
poderia ter feito e não fez.
Ninguém, de você, vai querer mais nada
Não fez. Não ofereceu
Não deu e não recebeu.
Esqueça tudo que eu disse
sobre a eternidade,
sobre o efêmero é que agora, eu discurso.
Não importa quanto tempo
você tenha tido no passado,
Não importa quanto tempo
você venha a ter no futuro.
Mas é agora com este sol quente
na sua cabeça,
esta interminável labuta
antes que você esqueça
ou que se lembre
que vai perder a luta...
Ofereça o seu amor,
como puder,
não precisa ser na cruz
nem na montanha de Maome.
É o amor que você tiver...
E se ninguém quiser,
o amor é sempre todo seu,
espalhe como lhe convier.
TODOS SEM EXCEÇÃO
devem obediência ao poder e força
da natureza.
Dito à humanidade,
que traz o desejo da transgressão
e do livre arbitrio.
TUTTI SENZA ECCEZIONE
devono obbedienza al potere e alla forza
della natura.
Detto all'umanità,
che porta il desiderio della trasgressione
e del libero arbitrio.
ALL PEOPLE, WITHOUT EXCEPTION,
must obey the power and force
of nature.
Said to humanity,
which brings the desire for transgression
and free will.
TOUTES LES PERSONNES, SANS EXCEPTION,
doivent obéissance au pouvoir et à la force
de la nature.
Dit à l'humanité,
qui apporte le désir de transgression
et du libre arbitre.
O tempo não tem idade, Não tem tempo é uma advento sem invento quem não o inventou talvez viva para sempre. E Deus vive para sempre, sempre...