Non c'è sogno che resista al tempo
Improvvisamente la chiarezza del mattino,
la sottigliezza della pioggia,
l'intrusione della tempesta...
sveglia il sognatore,
e anche con lamenti e pianti
egli sa che il sogno è finito.
Maria Melo poemas sem fronteiras
Non c'è sogno che resista al tempo
Improvvisamente la chiarezza del mattino,
la sottigliezza della pioggia,
l'intrusione della tempesta...
sveglia il sognatore,
e anche con lamenti e pianti
egli sa che il sogno è finito.
De sterren,
in de stilte dag,
de sterren zingen.
De maan giet licht
en betovert.
Het licht dat van ons houdt.
In de stilte van de tijd,
treffen de zielen elkaar
en omhelzen ze elkaar.
De vrouw die droomt
en de dag verlicht wordt
de dromer, ontwaakt
verdwijnt de droom.
In de stilte van de tijd
slaapt de liefde
Maar de maan giet
licht naar het raam,
Maar jouw liefde
zal mijn handen nooit bereiken
als het niet overvloeit
uit jouw hart.
Ik tel de tijd van de klok niet:
Of hij verstrijkt of stil staat.
Ik kweek met geduld
mijn zeldzame juweel.
Mijn verlangen. Mijn willen.
Ik wacht. Ik weet dat er niets
perfecters, mooiers is,
na de winter, de lente.
La poesia è davvero una grande menzogna
inventata da persone che non accettano la realtà.
Soprattutto la poesia è una menzogna,
perché non può essere descritta da nessuna parola.
così come la grandezza dell’esistenza
non risiede nella mano di nessuna scienza
La poesía es realmente una gran mentira
inventada por personas que no asumen la realidad.
Por encima de todo la poesía es una mentira,
porque no puede ser descrita por ninguna palabra.
así como la grandeza de la existencia
no se guarda en la mano de ninguna ciencia.
A poesia é realmente uma grande mentira
inventada por pessoas que não assumem a realidade.
Acima de tudo a poesia é uma mentira,
porque nenhuma palavra neste mundo
descreve a grandeza da existência.
Grata pelo carinho da presença.
Mais de vinte países, este mês, visitou
poemas sem fronteiras. Fico feliz
que todos estejam bem.
Saltai dal sogno
come chi salta da una nave
mi sono seduto nella piazza
all'ombra di un albero.
Vedo le nuvole
passeggiare per il cielo
dietro di loro corre l'uccellame
che il vento porta,
da lì a qua, da qua a là.
e porta sempre
in qualsiasi luogo.
Non lascia tracce,
el blu celeste.
I passi che il vento porta
i passi che io faccio
Me andai dalla piazza
ho camminato per la strada,
non ho visto che nel cielo
Cèra ancora la luna
che il vento porta,
che il vento porta
fino all'anima che un giorno
era tua.
Vedo persone,
sento risate concitate
che il vento porta
senza lasciare tracce
dei loro sogni
sui loro volti
Vedo persone
che il vento porta,
che il vento porta
tutti i sogni
che nella vita
noi portiamo
Non c'è sogno che resista al tempo Improvvisamente la chiarezza del mattino, la sottigliezza della pioggia, l'intrusione della temp...