Não destrua nada:
Nem uma montanha, nem uma calçada.
Nem uma casinha velha
na beira da estrada,
nem um mãe aflita,
nem o corajoso soldado.
Ainda quero passar por aí....
filmar um sorriso,
se não entendo a palavra.
faz parte do meu trabalho,
mostrar a beleza mais simples mais suave,
uma casa plantada na serra,
vale tanto quanto no céu uma nave.
Nâo...não destrua!
agora estou de prosa...
quando verso a palavra
o silêncio é rosa...
quinta-feira, 18 de outubro de 2012
Assinar:
Postar comentários (Atom)
O estranho
Aquele que me é estranho Me são estranhas suas lágrimas. Até posso vê-lo como uma rosa que se orvalha. Não entendo sua dor nem do coração n...
-
A minhoca não arreda o pé da terra bailarina clássica, de música inaudível entranhada na sua alma de puro barro. Dança, salta, não tira o...
-
De sterren, in de stilte dag, de sterren zingen. De maan giet licht en betovert. Het licht dat van ons houdt. In de stilte van de tijd, ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário