Ainda que se faça mímica
com as palavras...
aspira-se o entendimento
nas suas duas claves...
Se lê ou não
se advinha
se rima vão com linha...
não importa,
em voga a porta,
a única realmente aberta
para o poeta
leia-se , como queira,
braços pernas, asas, brasas,
casa... leia-se céu, estrelas mar,
leia-se vida, morte,
sorte, leia-se coração, leia-se mão,
cabeça e olhos, leia-se pulmão.
leia-se a lingua, as armas, as flores,
leia-se vento, a mingua
leia-se beijos, leia-se amores.s
leia-se as cartas todas,
sem pudor que o vento
espalhou no tempo.
do escritor, quase sempre
só resta a alma. Esteja ele vivo
ou morto...
porque de repente está ele
vivo ou morto sempre.
quarta-feira, 21 de novembro de 2012
Assinar:
Postar comentários (Atom)
O estranho
Aquele que me é estranho Me são estranhas suas lágrimas. Até posso vê-lo como uma rosa que se orvalha. Não entendo sua dor nem do coração n...
-
A minhoca não arreda o pé da terra bailarina clássica, de música inaudível entranhada na sua alma de puro barro. Dança, salta, não tira o...
-
De sterren, in de stilte dag, de sterren zingen. De maan giet licht en betovert. Het licht dat van ons houdt. In de stilte van de tijd, ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário