É um muito mais belo
quando pelado,
pelo menos sincero.
A roupa, esta farsa,
tudo disfarça.
do algodão ao linho
a seda a chita
tudo esconde
a farsa explícita.
Nada sente
a natureza cutuca
contundentemente.
a roupa o casco
armadura de aço
camisa de força do tempo.
a casca crassa
de um podre pensamento.
A roupa o império
impera sobre o nu!
domingo, 30 de junho de 2013
Assinar:
Postar comentários (Atom)
O estranho
Aquele que me é estranho Me são estranhas suas lágrimas. Até posso vê-lo como uma rosa que se orvalha. Não entendo sua dor nem do coração n...
-
A minhoca não arreda o pé da terra bailarina clássica, de música inaudível entranhada na sua alma de puro barro. Dança, salta, não tira o...
-
De sterren, in de stilte dag, de sterren zingen. De maan giet licht en betovert. Het licht dat van ons houdt. In de stilte van de tijd, ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário