Vou levar minha partícula para passear,
feito cachorro preso na igreja
que não sabe rezar.
ela uiva e quer uivar
se não a levo para passear.
Debaixo deste imenso céu
a partícula quer estar...
Saboreia nuvens brancas, negras ou cinzentas...
saboreia a chuva
a água que nela inventa...
minha partícula venta
e toda ela se movimenta
neste balança eterno minha particula
aumenta...
Desculpe se aquela nuvem branca é sua...
por que minha partícula
dela assim como das outras se alimenta.
quinta-feira, 13 de junho de 2013
Assinar:
Postar comentários (Atom)
O estranho
Aquele que me é estranho Me são estranhas suas lágrimas. Até posso vê-lo como uma rosa que se orvalha. Não entendo sua dor nem do coração n...
-
A minhoca não arreda o pé da terra bailarina clássica, de música inaudível entranhada na sua alma de puro barro. Dança, salta, não tira o...
-
De sterren, in de stilte dag, de sterren zingen. De maan giet licht en betovert. Het licht dat van ons houdt. In de stilte van de tijd, ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário