Era um rio
por onde passava deixava crianças...
enquanto elas choravam
ele sumiu
deixou nem um til de esperança.
Elas o caçavam
com corrente e aliança.
depois de um tempo
47 fios... circunstâncias.
Fazer o que para viver...
catar coquinhos e moer
crescer sem aprender...
sexta-feira, 7 de março de 2014
Assinar:
Postar comentários (Atom)
O estranho
Aquele que me é estranho Me são estranhas suas lágrimas. Até posso vê-lo como uma rosa que se orvalha. Não entendo sua dor nem do coração n...
-
A minhoca não arreda o pé da terra bailarina clássica, de música inaudível entranhada na sua alma de puro barro. Dança, salta, não tira o...
-
De sterren, in de stilte dag, de sterren zingen. De maan giet licht en betovert. Het licht dat van ons houdt. In de stilte van de tijd, ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário