Lesa,
indefesa
com a realeza!
cartas na mesa
com certeza,
na manga!
Penso que é de chorar
mas por que...
se antes, agora e depois...
não sei dizer
o que isto quer dizer!
Meu Brasil,
Terra Santa, de santidade e mangue...
o sangue da veia,
não tem para onde ir...
assim como o mangue...
o lama boa,
tombada e caída fica ven
cida... descida...
sem ter para onde ir.
quinta-feira, 11 de setembro de 2014
Assinar:
Postar comentários (Atom)
O estranho
Aquele que me é estranho Me são estranhas suas lágrimas. Até posso vê-lo como uma rosa que se orvalha. Não entendo sua dor nem do coração n...
-
A minhoca não arreda o pé da terra bailarina clássica, de música inaudível entranhada na sua alma de puro barro. Dança, salta, não tira o...
-
De sterren, in de stilte dag, de sterren zingen. De maan giet licht en betovert. Het licht dat van ons houdt. In de stilte van de tijd, ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário