De sterren,
in de stilte dag,
de sterren zingen.
De maan giet licht
en betovert.
Het licht dat van ons houdt.
In de stilte van de tijd,
treffen de zielen elkaar
en omhelzen ze elkaar.
De vrouw die droomt
en de dag verlicht wordt
de dromer, ontwaakt
verdwijnt de droom.
In de stilte van de tijd
slaapt de liefde
Maar de maan giet
licht naar het raam,
Maar jouw liefde
zal mijn handen nooit bereiken
als het niet overvloeit
uit jouw hart.
Ik tel de tijd van de klok niet:
Of hij verstrijkt of stil staat.
Ik kweek met geduld
mijn zeldzame juweel.
Mijn verlangen. Mijn willen.
Ik wacht. Ik weet dat er niets
perfecters, mooiers is,
na de winter, de lente.
Nenhum comentário:
Postar um comentário