Τα αστέρια
Στη σιωπή της μέρας
Τα αστέρια τραγουδούν
Το Φεγγάρι χύνεται
Το Φως που μαγεύει
Το φως που μας αγαπά.
Στη σιωπή του χρόνου
οι ψυχές συναντιούνται
Σε σκέψεις
Αυτές πλέκονται μεταξύ τους
Η γυναίκα που ονειρεύεται
Η μέρα ξημερώνει
Αυτή ξυπνά
Το όνειρο ξεχνιέται.
Στη διακριτικότητα του χρόνου
Η αγάπη κοιμάται
Αλλά το φεγγάρι χύνει
Φως στο παράθυρο
Η αγάπη σου ποτέ
δε θα φτάσει στα χέρια μου
χωρίς πρώτα να ξεχειλίσει
από την καρδιά της.
Δεν με νοιάζει ο χρόνος
Καλλιεργώ με απόλυτη υπομονή
αυτό που επιθυμώ και σκέφτομαι
και περιμένω γιατί ξέρω ότι δεν υπάρχει
τίποτα πιο τέλειο μετά το χειμώνα
παρά η άνοιξη..
Observação. Falta correção.
