Ovos... coelhos,
Neve ... o que isto tem a ver com a Páscoa...!
Ah meu coelho,
és o primeiro a se encher de filhos,
és o primeiro a sair da neve,
és o primeiro a anunciar a primavera.
A renovada era,
de sonhos, de vida,
de incontáveis dias para se brincar,
Teus ovos são pintados,
retrato das esperanças de todos,
do teu povo,
que sai da cabana
quando acaba a neve
e os leva, como desejos leves,
aos que também sonham
alegres com a primavera...
Meu coelho tuas patinhas sobre a neve
são sinais de vida,
sinais das flores, dos frutos,
das crias que nascem que crescem
e se alegram com a vida.
Sinal especial de que esteve
sobre o chão de minha terra,
agora, empurrando as velhas e esquecidas folhas
para outrora e chamando
tudo que se renova
para recompor a paisagem
de nossa nova autora!
segunda-feira, 18 de abril de 2011
Assinar:
Postar comentários (Atom)
O estranho
Aquele que me é estranho Me são estranhas suas lágrimas. Até posso vê-lo como uma rosa que se orvalha. Não entendo sua dor nem do coração n...
-
A minhoca não arreda o pé da terra bailarina clássica, de música inaudível entranhada na sua alma de puro barro. Dança, salta, não tira o...
-
De sterren, in de stilte dag, de sterren zingen. De maan giet licht en betovert. Het licht dat van ons houdt. In de stilte van de tijd, ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário